|
leven met endometriose
Op mijn 15 jaar ben ik met totale verzwakking opgenomen in het ziekenhuis. Ernstige bloedarmoede tgv mijn hevige, zeer pijnlijke maandstonden was de diagnose. Mijn behandeling bestond uit ijzertabletten en het starten van de pil. De bloedingen waren nadien minder hevig maar de helse pijnen, die verdwenen niet. Allerhande onderzoeken haalden niets uit. Ik leerde als het ware leven met pijn. 9jaar later werd ik opnieuw opgenomen via spoed, de pijnen waren niet meer te houden. Een kijkoperatie werd uitgevoerd en men stelden endometriose van de vierde graad vast. Ik werd onmiddellijk verder geopereerd om alle endohaarden te verwijderen. Opgelucht was ik dat er eindelijk een diagnose viel. Ook al wist ik op dat moment niet wat het allemaal inhield. Er werd ons al snel gemeld niet lang te wachten met het krijgen van kinderen omwille de endo. Op dat moment was ik er echter niet klaar voor. De pijnen waren achteraf een stuk draaglijker maar zeker niet verdwenen. Ik kreeg een pil die ik nonstop moest nemen en werd drie maanden in de menopauze gezet om mijn lichaam als het ware volledig te kuisen. Achteraf was ik eindelijk pijnvrij! Twee jaar na de operatie besloten we te starten met kindjes. We gingen aankloppen bij de gyne maar kregen snel te horen dat het proberen op een natuurlijke wijze uitgesloten was omwille de endometriose. We doorliepen heel wat onderzoeken en starten met invitro. Na vier zware pogingen zijn we nu eindelijk zwanger! Eindelijk staat endo op de tweede plaats, wetend dat het op een dag weer mijn leven zal overheersen.
laatst bewerkt January 31, 2007 at 7:00
|