|
Hallo allemaal...
Sinds 1,5 jaar weet ik dat k endo heb. Had altijd veel klachten tijdens m'n ongy. Altijd maar aan de pil gezet door de ha, want ach, iedere vrouw heeft wel es last van buikpijn....En ja, dan knapte t natuurlijk op, tot k weer last kreeg, en maar weer aan een andere pil moest.
Sinds 3,5 jaar ben ik volledig van de pil af, omdat we een grote kinderwens hebben. Na een jaar "zelfklussen" maar es naar de ha, en toen ook verteld dat k zo'n pijn had iedere maand. Ach meisje, je bent nog jong, probeer t nog maar es een half jaartje, en hier heb je pijnstillers....(diclofenac, wat je niet mag gebruiken als je probeert zwanger te raken!!!)
Na een paar maanden nog steeds niet zwanger, weer terug gegaan, omdat k ook last kreeg van tussentijdse bloedingen. Daar een onderzoek voor gehad, niks gevonden, en wat krijg je toch als medicijn? Anti schimmel troep zo groot als pimpelmees eitjes, terwijl k dus NIET een infectie had. Vast om me zoet te houden. Één x gebruikt, toen de container in....
Na lang aandringen toch doorverwezen...Een kijkoperatie gehad waarbij ze milde endo hebben gevonden. Das nu een jaar terug. Toen ook begonnen met iui, met als insteek me zo snel mogelijk zwanger te 'maken', omdat de endo steeds erger wordt. Helaas is dit na 6 iui's nog niet gelukt. Intussentijd is er nooit meer naar de endo gekeken. Heb vaak aangegeven dat k steeds meer pijn kreeg, maar het motto bleef: Zwanger maken, dan is het probleem weg....
Uiteindelijk vorige week een gesprek gehad met een andere arts in een ander ziekenhuis (bij ons gaan ze niet verder dan iui). Hij wou niet uitgaan van t verslag van 'mijn' ziekenhuis, maar zelf nog ff onderzoeken.
Waarom vond hij tijdens een simpel inwendig onderzoek iets wat ze in 'mijn' ziekenhuis nooit hebben gezien? Diagnose: Zeer ernstige, diepe endo....Het deed zo'n pijn, maar was ook zo blij, eindelijk erkenning, het zit niet tussen m'n oren, de pijn is er echt. Als je zo lang van t kastje naar de muur wordt gestuurd, ga je aan jezelf twijfelen...
Conclusie is dat insemineren geen enkele nut heeft (weet niet of t uberhaupt nut heeft gehad)
Nu afwachten wat de scan van m'n nieren en nierbuisjes zegt...en van daaruit keuzes maken. Als t daar ook al zit MOET er geopereerd worden. Zoniet, dan is de keuze óf ivf met een iets kleinere kans van slagen, óf een operatie, met alle risico's erbij. Wat die risico's zijn wou de arts nog niet vertellen. Weet ook nog niet wat de kansen op een zwangerschap zijn ná de operatie, worden ze groter, of misschien zelfs nog kleiner....Moeilijk hoor. Willen zo graag kinderen, maar ten koste van mezelf? Want de pijn wordt alsmaar erger, en de hormonen bij ivf werken als voeding voor de endo, als de ivf niet aanslaat.... Wie o wie heeft ervaring met endo in t recto-vaginale? En de operatie die daarvoor gedaan kan worden??? Met welke risico's, en welke gevolgen voor t zwanger worden?
Is een lang verhaal geworden, maar lucht wel lekker op. En misschien antwoorden op m'n vragen?
Liefs Djoeke
laatst bewerkt February 13, 2008 at 0:12
|