|
terug thuis
Helaba, hier ben ik weer. Sinds gisteren ben ik thuis, ik heb alle dokters versteld laten staan door mijn snelle herstel. Maar nu, thuis, valt het me dik tegen. Met drie kinderen heb je geen rust hè... mijn huishouden heeft helaas geen pauze-knop.
De operatie is eigenlijk volledig gegaan zoals voorspeld. Ik ben naar de ok gegaan rond 11u. Daar maar een kwartiertje moeten wachten en in slaap gedaan. De operatie heeft geduurd tot ongeveer 19u. Om kwart voor acht mocht mijn man bij me op recovery, maar ik was toen al heel wakker. Ik herinner mij daar alles van, ik bekwikkelde toen al heel snel. Om half tien 's avonds was ik terug op mijn kamer en toen ik zelfs nog even met de kindjes gebeld, dat was heel fijn.
Zoals gedacht viel het op gyneco vlak allemaal mee. De endo op de eierstokken is weggelaserd, de baarmoeder was helemaal zuiver. Verder is ook nog littekenweefsel van mijn keizersnede weggehaald. De blaas is vanbinnen ook helemaal proper gemaakt, de urineleiders waren helemaal intakt.
Dat deeltje van de operatie heeft maar een halfuurtje geduurd.
Maar toen kwam de darm (sigmoïd) natuurlijk hè. Die bleek voor >50% doorgroeid en is er dus uitgehaald. Maar ik heb wel geen stoma, en ook geen stents. Dr. Meuleman zei me op haar onnavolgbare wijze dat ze heeft moeten vechten met de darmchirurg om er geen te plaatsen, maar blijkbaar is t toch gelukt.
Ik heb 6 scopiewondjes en één relatieve grote snee waar de darm er is uitgehaald, toch een snee van 6 à 7 cm. Daar heb ik ook nu het meeste last van, echt wondpijn. Verder ook nog pijn over de hele buikwand (is ook helemaal afgelaserd) en het middenrif (door het gas)
Maar mijn herstel in t ziekenhuis verliep super. Dinsdag nm werkten mijn darmen al terug en mocht ik drinken. En woensdagavond moest ik al voor het eerst eten. (beschuiten) Wat ik vreemd vond, was dat ik direct normaal ben mogen beginnen eten. De bedoeling is eigenlijk dat je zo snel mogelijk normaal eet om die darm goed op gang te krijgen en te smeren, ik mag eigenlijk niks mijden alleen fruit en rauwe groenten. Donderdag moest ik voor het eerst naar de wc en dat doet wel vréselijk zeer hoor, als die stoelgang langs die genaaide darm moet, au... Ook nu nog ben ik elke keer bang om naar de wc te gaan want dat doet echt pijn, ook dat duwen hè, met die gekwetste buikspieren.
Maar mijn herstel liep dus héél vlot, ik had een hele toffe kamergenote, een Nederlandse die ongeveer dezelfde operatie heeft ondergaan (alleen werd bij haar ook een eierstok uitgehaald) en die is gelijk met mij naar huis gegaan terwijl ze eigenlijk al op donderdag geopereerd was. Die herstelde zéér traag. Normaal zou ik tien dagen in ghb moeten blijven maar na de tweede dag ging het eigenlijk al zo goed dat de dokters versteld stonden en zeiden dat ik zondag, en later zelfs zaterdag naar huis mocht. Heb wel wat moeten aandringen hoor, maar op de duur wil je zo graag naar huis...
Nu kruip ik mijn bed in, want zo lang op een stoel zitten kan ik nog niet. Tot binnenkort.
laatst bewerkt May 4, 2008 at 8:26
|