|
Dagboek
Hier kun je je vragen, opmerkingen of mening kwijt aangaande endometriose. Kwetsende, griefende of off-topic informatie wordt verwijderd.
--------------------------------------
laatst bewerkt November 7, 2006 at 4:41
Hallo,
Ik was 19 jaar toen ik mijn eerste laparoscopie had, nadat ik al een paar jaar hevige buikpijnen rond de menstruatie had. Sindsdien heb ik er zoveel gehad, ook grote buikoperaties, dat ik de tel ben kwijtgeraakt. Veel verklevingen, endometriose, cystes, spatische darm etc.etc. Verschillende hormoontherapieen, waaronder de Zoladex. Deze beviel mij, wat de endometriose betreft, het beste. Echte kon ik het niet langer combineren met de medicatie voor mijn Reuma, dat ik nu 8 jaar heb. Ik ben nu bijna 36, heb wonder boven wonder, maar dan echt wonderbaarlijk, 2 prachtige en gezonde kinderen. Tijdens de zwangerschappen was de endometroise, uiteraard rustig. Na de geboorte van de 2e heb ik vrij snel de baarmoeder en een eierstok moeten laten verwijderen. Wat een opluchting. Een kleine 2 jaar later is de andere eierstok eruitgegaan, omdat door dat je nogsteeds een cyclus heb, hier constant endom.cyster aan groeide.
Mijn leven begon pas echt nadat ik die operatie heb gehad!!!!! Vanaf het moment dat ik weer hersteld was, heb ik nagenoeg geen buikpijn meer gehad. Dat die dag ook zou komen heb ik jaren aan getwijfeld.
Ik leef erg met jullie mee, ik weet wat het is om met constante buikpijn te leven. Maar neem maar van mij aan dat ooit die dag voor jullie ook komt.....
Veel sterkte en ik wens jullie het alle beste...
Miranda
Hallo,
Ik heb vijf jaar geleden mijn eerste endometriose-operatie gehad en heb sindsdien weer nieuwe cystes aan beide eierstokken ontwikkeld. Op het moment zijn de endometriose waarden in mijn bloed weer heel hoog, maar de pijn varieert. Een maand geleden had ik weer enorme pijn, maar deze maand viel het juist weer heel erg mee. Ik vond de afweging of ik een nieuwe operatie wilde ondergaan dan ook erg moeilijk, ook al raadt mijn gyneacoloog het aan. Inmiddels heb ik besloten het te doen en nu is de nieuwe vraag of ik daarna met Lucrin behandeld wil worden (drie maanden, 1 x per maand een injectie). Ik ben erg gevoelig voor hormonen en kan hiervan heel labiel worden, of zelfs depressief raken. Dit is ook een van de redenen dat ik de pil niet slik. Heeft iemand ervaring met gnRH agonisten en zijn er meer mensen die last hebben van grote gevoeligheid voor hormonen? Ik zou het heel prettig vinden om hier iets meer over te horen.
Groetjes,
Louise
Hey Susanna,
Momenteel leef ik ook elke dag met buikpijn en dat is inderdaad niet gemakkelijk, maar zolang ik de pil nam, heb ik in feite heel weinig last gehad van pijn (buiten spastische darmen).
Heb je ooit de pil genomen of andere medicatie geprobeerd? Ik raad je aan om naar een andere gynaecoloog te gaan en je probleem te bespreken, want er bestaan verschillende hormonenbehandelingen e.d. die ze kunnen uitproberen en die misschien wel voor je helpen. Ik ken ook iemand waarbij ze een spiraal hadden geplaatst, maar de endometriose zette zich gewoon vast op de spiraal waardoor zij er natuurlijk ook helemaal geen baat bij had.
Ik ga nu tijdelijk terug de pil nemen in de hoop dat de pijn dan terug mindert, dan zou ik eventjes een soort "rustpauze" hebben voordat mijn vriend en ik met IVF gaan starten.
Groetjes
Hoi,
Met elke dag buikpijn leven is moeilijk. Helemaal als er niks aan wordt gedaan, ja een spiraal inbrengen zodat ik niet meer ongesteld word. Dan werkt het weer niet want ik wordt toch ongesteld. Probleem wordt niet minder. Al zolang ik ongesteld ben, dat is zo'n 13 jaar terug heb ik er last van. Van huisartsen naar artsen in het ziekenhuis en met een kuurtje voor de darmen weer naar huis. Jaren lang is dat zo gegaan. Vorig jaar februari eindelijk een kijkoperatie en dan krijg je foto's onder je neus en het woord endometriose valt. Sta je dan 23 jaar en je snapt er niks van. De artsen stellen voor om een spriraal in te brengen dat is nu een jaar geleden. Er is weinig veranderd, rond de periode dat ik ongesteld ( het komt er dan niet uit) moet worden loop ik krom van de pijn. Heb ik een "explosie' van bloed dan is het zoveel dat ik een grote tena lady voor moet hebben. Het is verschikkelijk!! Kom ik er ooit van af!!!
Susanna
|