|
Y - Yang teruknya dan Menyampahnya
alkisah yang teruknya adalah saya dah terjual 3 gelang dan yang menyampahnya org tu punya la liat nak bayar. begini kisahnya ya kawan-kawan, pada suatu masa dahulu saya sibuk menjual gelang2 yang dimpot dari seberang laut. saya pun jual la ngan kengkawan opis dengan mode hutang, cash lagi la digalakkan. sewaktu saya sibuk menjual gelang2 itu sambil mulut pot pet datang la aci cleaner tu menyapu opis sambil sembur wangi2 kat tepon macam la kitorg ni mulut busuk sangat. tetiba aci tu tak jadi la nak sapu sampah, dia pun join tengok gelang2 tu, takkan la saya nak halang hak asasi dia kan, dia pun tengok penuh minat, peh tu kan dia nak beli la pulak, brat rasa hati saya nak jual kat aci ni tapi di depan semua pelanggan terpaksa la saya jaga kredibiliti saya sebagai seorang penjual gelang yg masyur, saya pun bagi la dia utang beli gelang tu dengan harga pat ploh inggit malaysia sajer. dia tentula pilih warna merah kan. peh tu tak lama peh tu dia bawak la pulak kengkawan cleaner dia yg lain yg sama kaum ngan dia ada yg lain kaum pun ada, yg pendatang asing pun ada. peh tu kan aci tu siap bisik ngan saya lagi dia suda mark up itu gelang punya harga jadi lime ploh inggit pulak, saya malas nak pikir2 sya stuju ajer la. akhirnya salah sorang kawan dia tu pun beli lagi dua gelang, utang lagi. kawannya yg lain tak jadi beli sbb tak de warna merah lu..... dah abiss itu aci suda janji sama saya buan dapat gaji juga saya bayar, saya pun tak banyak cakap kata ok jer la, bila bulan sudah gaji, itu aci pun bikin havoc cari saya, tanya pada suma kawan saya mana itu toke gelang sudah pigi, bingit telinga saya mendengarnya. itu aci suda cerita sama suma org diapunya dompet (aci tu sebut walllet) sudah ada worang ambil punya, duit suma dalam sudah tak da, suma ic kena buat baru punya, saya manyak susah ati wooo, nanti saya dapat pinjam (advance) punya saya kasi bayar aaa(ini aci yg sebut). saya pun punya dalam ati banyak susah juga sbb lu tak da mau bayar saya punya utang juga. (yg ini saya sebut pulak). kawan dia tu datang dan bayar saya RM40. tinggal lagi RM60. peh tu esoknya tu pulak aci datang jumpa saya lagi, itu aa, saya punya sedara aa, dari Johor punya mari suda mati la, tapi mau tanam sini juga (aku pedulik apa, apa kena mengena ngan utang aku), saya banya pakai duit la, manyak susah la (kata aci lagi.). saya pulak kata dalam ati, sah aci ni memag tak nak bayar duit aku ni. sampai la gaji bulan berikutnya. aci bayar RM20, tinggal lagi RM20. tapi ada lagi cerita yg mengikutnya. saya kan mau crita sama incik la, aaa saya punya laki banya marah sama saya kasi jamin worang beli barang aaa, itu kawan saya aaa, suda birinti kirja (alamak kira lupus la duit aku (kata saya)), saya punya laki manya marah (aku pedulik hapa! aku nak duit aku!). minggu depan aci datang lagi, bukan saja keewangan saya terganggu dengan pembelian aci ni tapi hidup saya turut terganggu sbb asik kena carik ngan aci dan terpaksa dengar cerita dia tanak bayar utang punya pasal. kali ni aci bagitau pulak kawannya tu dah pindah umah, peh tu bila tepon tak mau angkat. saya sebenarnya maleh nak peduli lagi dah, saya pun tak suruh aci tu jadi penjamin kawannya tu, tapi dia yg beria sangat nak jamin kawannya konon, kononnnya jujur la tu, utang sendiri pun sussah sangat nak bayar, sibukkan utang org lain pulak. kalau kawannya tu tak bayar saya anggap jer la sbg rugi dlm perniagaan atas sbb negligence. sampai ari saya masih diganggu oleh aci, selalu org kalau berutang kena ganggu ngan along, pada kes saya dah terbalik la pulak, si penghutang pulak kena ganggu oleh org yg berhutang. Menyampah btui, duitnya tak dapat jugak. bebaru ni aci crita lagi sama saya, kali ni laki dia pulak dah berenti keje, saya rasa nak nasiat kan aci tu bunuh diri jer la macam slalu dalam crerita Tamil tu. abis crita!
kali terakhir diubah pada: Apr 2, 2006, 17:06
Add a comment
|