home
login::signup
we::blog

Zaza's weblog

Kenyataan........bagaimana pahit pun ia, ia tetap satu kenyataan yg harus diterima 
YG PAHIT ITULAH UBAT........
 
 
Detik bermulanya hidupku 
Tika aku mengenali diri mu 
Sehingga terlupa 
Kaki berpijak di mana 
Kau membawa ku terbang 
Jauh dari nyata..................

last modified Jan 9, 2004 at 1:52


Monday, June 12, 2006

10 june 2006

hepi birthday to me.
me and mak, we went to Menara Alor Setar, Kedah. Belanja mak makan tengahari di Restoran Berputar di situ. Aside then us, there's only another table of a family. bagus jugak sebab tak bising.
banyak jugak kitaorg makan.
after lunch, we went to Pekan Rabu. sekejap aje. then balik Taiping. all in all it took about 5++ hours driving to and from Alor Setar just to makan tengahari.
mak wanted to go for a massage. we stop by at home for a few minutes. then out to massage centre.
luckily they provided magazines. i managed to read 2 magazines while waiting for her massage session to finish.
i wanted to buy cake for myself on the way back. but was to tired to stop at the cake shop.

all in all, it was a very tiring day. rasa macam celebrate birthday mak pulak instead of me hehehehhee

154454 | posted by zaza at 21:51 | 0 comments

Monday, June 5, 2006

senyum

kawan: jom la borak
kawan: boring nih
kawan: )
zaza: ish ish ish ish
zaza: boring? pelik
kawan: aaaahhhh buat lagi
kawan: napa plak pelik
kawan: alo
kawan: napa muka monyok jek tadi?
zaza: monyok ke
zaza: tak sengaja la tuh
kawan: ntahnyer
kawan: muka mcm tuutttttt
kawan: )
kawan: takleh sengaja2
kawan: kena bawak2 senyum
zaza: ala dari mid valley, on the drive balik ofis lg sy dh pesan kt muka sy nih, senyum senyum
zaza: ntah kenapa degil betul
zaza: tk dgr ckp
kawan: apsal?something happen during that talk ke
zaza: seminar td? ok. tp not up to my expectation.
zaza: mungkin la kot, effect by that
kawan: heheheh
kawan: bz lagi ke
zaza: biasala...keja tk abis2
kawan: neverending ah?
zaza: :-<
kawan: sy tgk
kawan: awak lately
kawan: muka mcm monyok mjg
kawan: napa ek
zaza: agaknya musim monyok memanjang kut skrg nih
zaza: eh bkn musim
zaza: mcm labi, dia ada hari bodoh saya
zaza: sy plak ada musim monyok
kawan: )
kawan: hari ni hari bodoh saya tuannn
kawan: takla
kawan: saya pun ada hari2 yg saya monyok
kawan: saya sedih
kawan: saya down
kawan: saya letih
kawan: but you can always put a smile on your face
kawan: saya rasa tak seronok la
kawan: you put up that monyok face
zaza: :D
zaza: to put a smile on my face (when i dont feel like to do it) is an art which i hv yet to master.
zaza: i'm still learning....
kawan: it's not an art
kawan: it shows your true colour
kawan: which i feel is not good la...a negative aura
kawan: rasanya tak salah awak senyum
kawan: manis jek kalau senyum
kawan: a wise lady like you, do not nned to learn how to smile
zaza: then it shows that i am not that wise
kawan: if you think it's a hard task
kawan: then sampai bila2 la takleh buat
kawan: haa seee
kawan: all the negatives thoughts are surrounding you
kawan: another thing, semuanya negative pada awak..napa yek?
kawan: jgn la mcm ni zaza....
kawan: sy tgk lately, cara awak ckp & jwb..semua berbaur negative
kawan: maybe i'm not the right person to talk about these things
kawan: tapi kdg2 sy rasa mcm awak terlalu negative
kawan: saya rasa useless lah kawan dgn awak for not being able to make you think positively
zaza:
kawan: if you need to throw things out from your mind, this is the time lah
kawan: supaya awak boleh kerja lebih tenang
kawan: lead your life dgn lebih lega lagi
kawan: :-/
zaza:
kawan: pendanyer senyum2
kawan: so you wont talk about it?
kawan: i'm waiting
zaza: boleh tak jawab ala siti nurhaliza.........biarlah rahsia....
kawan: tak boleh
zaza: thnks for the advice
zaza: take note...a lot of negative aura surrounding me
zaza: must do something
kawan: not only surrounding u but within u
zaza: will do something
kawan: kdg2, awak ckp apa2, saya terasa
kawan: awak tak perasan kan>?
zaza: of course la saya tk perasan. kalu sy perasan, mesti sy tk ckp punya....ampunkan kami...ampunkan kami.....maafkan kan kami
kawan: kdg2, org lain pun terasa
kawan: sy yg perasan
kawan: sbb negative sgt
kawan: cuba jgn negative sgt
kawan: eh bukan cuba
kawan: jgn negative
kawan: ahahhaha
kawan: bukan peringkat cuba2 lagi nih
zaza: hmmm....sapa lagi yg terasa
kawan: observe
kawan:
kawan: \giliran saya plak senyum
kawan:
zaza:
kawan: sy rasa dah kali kan kita ckp pasal senyum nih
kawan: sy ingat lagi ada sekali tu sy paksa awak senyum
kawan: seminggu tuh
kawan: bila2 awak nampak saya
kawan: awak senyum sampai ke telinga
kawan: masa kat ...........
zaza: yup
zaza: time flies
kawan: a'ah
kawan: true
kawan: saya harap awak tak simpan dlm hati apa yg saya ckp tadi
zaza:
kawan: takmo comment tuh maknanya menyimpan di dalam hati la tu yea
zaza: kena la simpan...utk peringatan....kan tgh belajar nak senyum

154268 | posted by zaza at 1:24 | 0 comments

Friday, June 2, 2006

32, here i come

masa berlalu begitu pantas... minggu depan genap la umur saya 32 tahun.
jika nak lihat apa yang saya kurang, memang saya rasa saya yg paling kurang segala-galanya.
manusia sentiasa rasa tidak puas hati. sentiasa mahu lebih. sentiasa mahu membanding2 diri dgn orang yg punya lebih. kurang mahu bersyukur.
saya masih lagi mendidik diri supaya bersyukur dengan apa yang ada. mendidik diri supaya membanding diri dengan org yg punya kurang dan bukan orang yg punya lebih supaya diri lebih bersyukur dengan apa yang ada.
agak sukar!

154217 | posted by zaza at 3:53 | 0 comments

Thursday, June 1, 2006

syahdu

baru lepas melayari fotopages kawan. dia upload kan gambar opismate yg hadir masa kenduri kawen opismate ari tu.

saya yg mudah sensitif ni terus terperasan...ya la..dia amek gambar semua kengkawan yg dtg dgn laki/bini/boypren/girlpren jek. berkapel-kapel. gambar saya yg single mingle ada tkde pun terselit masa amek gambo reramai...naseb baik saya nih gemuk, jadi nampak jugak la kewujudan saya kt situ.

saya rasa sedey plak. mcm kawan tak rapat jek. kena buang ke tepi. bodoh tau ayaq mata nih. yg nak turun tu pasai apa. pi nangis buat apa.

dah la org yg kawen tu tk ckp terima kasih kt saya. mintak tolong saya jd usherer malam tu. lepas majlis sikit tk hingat nk terima kasih. at least kalu dpt dua patah ucapan tu, rasa hilang jugakla penat.

berkira sangat kah saya nih.................
sensitif sangat ke saya nih.........................memang pun! sapa yg susah? diri sendiri jugak yg susah! org bkn tahu pun!
now u know where u stand la......

154189 | posted by zaza at 3:05 | 0 comments